خیلی تغییر کردم دنیام عوض شده دیدگاهم وسعت پیدا کرده و ارزش ها واسم پررنگ تر شدن و خیلی موارد برام بی ارزش شدن . واین حس و حالم تازه شروع شده و ادامه داره .

واز این تغییر خوشحالم .آرامش در وجودم احساس می کنم .
و البته تحت هر شرایطی هوای همسرم و داشتم و دارم .در فضای خونه ما هر چند درد داشته باشم وتا صبح در خلوت خودم از درد زانوهام به خودم بپیچم و گریه گنم چیزی به اسم آه و ناله به گوش کسی نمی رسه و همسرم هرگز متوجه من و دردهام نمیشه شایداز هر هزار تا یکیشو بفهمه .چون می خوام روحیه خانواده رو حفظ کنم و همسرم همیشه از اینکه اهل ناله و شکوه نبودم و همیشه در هر شرایطی حامی خودشو مهراد بودم و هواشونو دارم شاکر هست .و همیشه می گه خیلی بامرام و بزرگوارو مهربونم  . خدا کنه همینطور که میگه باشه
اول دی ماه تولد مهراد عزیز بود .بااین شرایطی که داشتم به خاطر مهراد عزیز براش تولد خوبی گرفتیم . و با اینکه از خونوادم و حمایتهاشون دور بودم و اینکار برام دشوار بود هر جور حساب کردم دیدم نمی تونم تولد نگیرم چون مهراد ماهها بود انتظار روز تولدش و گرفتن جشن تولدو می کشید .

البته هر سال براش جشن گرفتم اما نه بصورت جمع دو خانواده ها .

سال اول خانواده همسرم در تولد حضور داشتن .
سال دوم خانواده خودم .

سال سوم برای هردو خانواده جشن گرفتیم. هر کدوم از خانواده ها رو به صورت جداگانه به سفره خونه دعوت کردیم (به دلیل سکونت در دو شهر متفاوت )خانواده من در قزوین زندگی می کنن و هماهنگی همشون با وجود سرکار و مدرسه و... در یکشب وسط زمستون کار دشواریه .اگرچه هیچوقت از این کار مضایقه نکردن .....
چه کیک های خوشگلی هم براش سفارش دادیم کیک مزرعه گاو و گوسفند که یه جاده از وسطش می گذشت وماشین داشت.و کیک ماشین پلیس.
سال چهارم مهراد طفلکی بر اثر حادثه مامانش و شوک روحیه که بهش وارد شده بودحال و روز خوبی نداشت و یکسری از نزدیکان به این شوک روحی دامن زدن و مهرادومن هم داغون تر از داغون شدیم.
با اینکه در خونه مادرعزیز همسرم تولد گرفتیم (البته بدون حضور خانوادم) و همه رو پیتزا که غذای مطبوع مهراد بود باکیکی خوشگل مهمون کردیم اما برای مهراد خاطره خوشی نبودهم به خاطر اوضاع روحیمون و هم من فرداش برای عمل جراحی به بیمارستان رفتم .و مهراد از اون شب می گفت تولد بدی بود وقتی هم از بیمارستان برگشتم مدام می گفت برام تولد بگیرید و بادکنک بزنیم و ......

حتی به خاطر اصرار هاش بارها براش کیک با تزئینات خوشگل درست کردم و ازمهراد هم در درست کردنش کمک گرفتم و منتظر موندیم تا شب باباش بیاد برقها رو خاموش می کردیم و فشفشه هارو روشن . به خدا فقط به خاطر روحیه مهراد برای خودمون یه جشن ۳ نفره میگرفتیم  .
و به خاطر این انتظار یکساله بااین که عزیزانم از من انتظار نداشتن که خودم و به دردسر و زحمت بیندازم اما باز مهراد برام از همه چیز مهم تر بود .
اگرچه از اونشب کمردردهای سابق دوباره به سراغم اومدن اما مهراد و خوب شدن زخم های روحی که پارسال تحمل کردیم برام از همه چیز مهم تر بود .
کیک امسالش هم خیلی خوشگل بود آدم برفی خوشگل که به شب تولدش هم میخورد .
و به کادوهایی که آرزو داشت هم رسید روبوتو (روباتی که پدر و پسر اسمشو  روبوتو گذاشتن ). مامان جون (فخری ) واسش خرید .و لگو که مامان جون (بابامحمدرضا ) براش خرید و یه سوسمار خیلی بزرگتر از خودش که دایی مهدی براش خرید .و هدایای دیگه ...
هنوز هم از لحاظ جسمی و بالاتر از اون از لحاظ روحی قامت راست نکردم .
این حادثه برام دردهای زیادی داشت  و داره که از گفتنش دوری می کنم چون اذیت می شم اما حسنش هم خیلی ارزشمند بود یکی روحم خیلی وسعت پیدا کرد .و روز به روز این تغییر و احساس می کنم که از همه چیز ارزشمندتره.

و دیگه دوستان واقعیم هم که از خدا می خوام همیشه در ضمن پیروزی وموفقیت برام حفظ بشن وشناختم.
دوستانی چنداز آشنا و فامیل که عظمت این حادثه رو بر روح من درک کردن وهمیشه
در التیام روحیه م از هیچ کاری فروگذاری نکردن و دلسوزانه پشتم بودن .حیف که اینجارو نمی خونن اما همیشه برام عزیزن چون تابه امروزبی وقفه بدون توقع درجبران زحمتاشون و به دور از منت برام بودن . 
همیشه دلم می خواد براشون کاری کنم امایک سال و نیم گذشت من هنوز قامت راست نکردم مخصوصا از شوک روحی که خوردم و دوری خانوادم بیشتر و بیشتر رنجم می ده اگرچه خودشون به خاطر درک و انسانیتی که دارن همیشه میگن تو با برگشتن روحیه ت و سلامتی زحمتای مارو جبران میکنی ودقیقا درلحظه هایی که میبُرم و دیگه یارای ادامه راه و ندارم خدا این فرشته هاشو برام میفرسته .خدایا هیچوقت فراموششون نکن .    

خداروشکر حال روحیم رو به بهبود فقط دوری از خانواده م اذیتم می کنه عجیبه از این حادثه به این ور روز به روز ماه به ماه دلتنگ تر و بدتر میشم .

عکسای تولد مهراد و در اسرع وقت می ذارم .